saltwater.be

playground of Bruno Windels

12/04

Nummer 1: Vermoeidheid & verjaardagsfeest

Aan de vorige post kan je zien dat het een vermoeiende week was. Er zaten waarschijnlijk weer een paar dagen tussen met 12 werkuren tussen. Op de unief, en als we thuiskomen, verder werken tot een gat in de nacht. Héctor stelde mij een aantal weken geleden voor om een extra projectje aan te nemen, uiteraard extra betaald. Maar dan wel om thuis te doen. Aangezien de pree niet slecht was, aanvaarde ik het. Tis iets kleins om cursussen te beheren via internet met PHP. Héctor schrijft de requirements, en ik programmeer ze dan. In het spaans natuurlijk, wat mij al koste om ze volledig te begrijpen en te onthouden. En met dat ik de vorige maand wat ziek heb rondgelopen zat er nog niet veel fut in, dus er deze week maar eens tot in de late uurtjes ingevlogen.

Vandaag uitgerust, van 3 tot 3 geslapen :)

Ik schrijf wat met haast (als er spellingsfouten instaan, daar heb je je excuus, Robin), want vanavond, twee weken na de feiten, vier ik mijn verjaardag. In "The irish rover" wat mensen uitgenodigd, samen met Bea, die zondag verjaart. Ongelofelijk, die verjaardagen in April. Deze week waren 2 collegas ook aan de beurt (taart tot het aan uw oren uitkwam) en zondag telt Borja er ook eentje bij. Mijn collegas uitgenodigd, maar een aantal hadden hun eigen verjaardag te vieren :), mensen van de spaanse les, en vrienden van elders. Die ene (insider en doordenkertje, vertaal eens naar het engels), Koreaanse spaanselesgenote, waar ik misschien wel een oogje op heb, ging ook eens afkomen.

Mij deze week ook aan het downloaden gezet. Vanilla Sky gisteren nog eens bekeken. En ik zit te schrijven met vers binnengetrokken Fatboy slim, The beastie boys, Vive la Fête en de nieuwe van dEUS, die ik voor het eerste hoorde op een spaanse site (grappig om Tom Barman spaans te zien spreken :p)!

Mij nu vlug naar daar eens haasten ...

Ya os contaré ...

B.


Categorieën: Andere | Geen reacties

Linker en rechter introduceren weekverslag!

Deze week, in een moment van zwakte, zat ik 's avondslaat weer eens mijn tijd te verdoen op 't internet. Beetje rondsurfen, onder andere op mijn eigenste blog. Eerst viel de recente grote stilte op, dan maar eens in het verleden bladeren. Ik was er natuurlijk bij, maar toch is het altijd eens leuk om vorige posts te herlezen en wat herinneringen op te halen. Bijvoorbeeld hoe ik als totale Madrid-rookie in een betoging sukkelde.

Nu goed, "jammer dat ik dat voor de afgelopen maanden niet gedaan heb", dacht ik dan. Was het nu goed of slecht, saai of interessant, warm of koud, dicht of ver, zuur of bitter, hoog of laag, liefde of haat (adjectieven die ik allemaal zou kunnen gebruiken voor de dingen die de afgelopen maanden gebeurd zijn), ... maar nu staat er niets! Al is het maar voor mezelf, om volgend jaar nog eens te kunnen nalezen. De andere (linker, meer rationele) kant van mijn hersenen antwoorde dan: "Waarom deed je het dan niet?". De emotionelere rechterkant zei daarop "geen tijd, noch inspiratie, of goesting. Als je het beter kan, Linker, schrijf jij dan!".

Linker, rationeel zoals hij is, probeerde Rechter te bedaren en kwam met het volgende idee op de proppen: Moest je jezelf nu verplichten om elke week een kleine samenvatting te maken, weze (ik begin als subjuntivo te gebruiken in het nederlands ook!) het nou interesant of niet, zit niet 10 minuten te denken om een zin witty te maken, schrijf gewoon en je ziet wel wat eruit komt. Iedere week, tot vervelings toe voor de rest van de wereld.

Rechter houdT niet zo van verplichtingen, maar ik stond er ook maar op te kijken, en vond het geen slecht idee. Dus samen met Linker konden we Rechter over de streep krijgen. Dus vanaf vandaag(!) verplicht ik mijzelf iedere week te lullen over mijn dagelijkse koetjes en kalfjes. Ook voor de thuisblijvers, maar vooral voor mezelf. De kwaliteit, als die er vroeger al was, wordt ingewisseld voor kwantiteit. Voor mezelf, ook omdat ik een verschrikkelijk geheugen heb. Leuk om dan eens herinneringen te kunnen opfrissen. Laten we zien wat het opleverd, en vooral, hoe lang we het volhouden ...

Besos,

Bruin


Categorieën: Andere | 2 reacties

02/03

Ik denk dat we zo ongeveer alles hebben …

Internationaal paspoort, kopie daarvan, een servietje met wat Arabische woordjes op, 2000 dirhams (200 euro ongeveer, gemakkelijk rekenen, niet?), ons valies, en grieppilletjes ... rarara, wat ben ik van plan? :p

Goed mogelijk dat ik ondertussen al al mijn lezers kwijt ben (vandaar de raadselachtige intro ;), de weinige die ik er al had, maar toch nog een postje uit het verre Spanje. Wel, nu de naam "the travel blog" vrij is, zou ik de naam van deze blog misschien moeten veranderen, want ik schijn enkel te schrijven als ik mijn koffers maak.

Na een uitputtende week waar ik zelf geen tijd had om een opkomend griepje (vandaar de grieppilletjes ;) te verzorgen eindelijk vakantie!

Deze middag nemen Pedro en ik het vliegtuig naar Marrakesh om daar 4 daagjes uit te rusten en nieuwe horizonten te verkennen. Donderdagavond hopen we veilig terug thuis te zijn. Ik heb absoluut geen idee wat ik moet verwachten en dat vind ik wel leuk zo. We moeten natuurlijk ook niet naief zijn en dus treffen we wel een aantal voorzorgsmaatregelen tegen struikrovers e.d. (vandaar het kopie van het paspoort ;). Ik hoop er ook een mondje frans te kunnen spreken, wat nu enorm ver zit.

De fotos zien er allesinds veelbelovend uit, totaal iets anders dan de Europese steden die ik al heb bezocht. Waarschijnlijk doen we ook een tochtje door de woestijn met gids.

Stay tuned voor fotos! (maar goed mogelijk dat we daarna weer stilvallen :p)


Categorieën: Reizen | 4 reacties

30/10

Barrapunto

Er bestaat geen woord ter wereld, of er bestaat een spaanse vertaling voor. De uitzondering die de regel bevestigd is dan "croissant". Alles word vertaald, geen anglicismes. Je gaat niet naar New York maar naar Nueva York. Programmeren doe je in "punto net". En je dagelijkse portie "news for nerds, stuff that mathers" haal je natuurlijk bij barrapunto ...


Categorieën: Spaans | 5 reacties

12/10

¡Olé, hispanidad!

Hola!

Eindelijk nog eens een blogsel uit het verre Spanje, na alweer een paar weken stilte. Shame on me!

Vandaag is het hier día la de hispanidad, de dag dat Spanje viert dat ze Zuid-Amerika hebben uitgemoord en er hun taal en cultuur hebben geinstalleerd ... wel, ze zeggen de dag dat ze zuid-amerika hebben ontdekt maar als je erover nadenkt komt 't er eigenlijk wel op neer. De vele Zuid-Amerikaanse inwoners hier in Madrid lijken in ieder geval niemand iets kwalijk te nemen. Dus daarom mag iedereen een dagje thuisblijven en hun spaanse vlag uit het raam hangen. Thuisblijven, of deze morgen de feestelijkheden (inclusief militaire parade met tanks en straaljagers) bijwonen op Plaza de Colón (Christoffel Colombus' plein), samen met de koninklijke familie.

Ik zou eens gaan kijken zijn was het niet dat mijn bedje mij niet los liet en dus liet ik het maar aan mij voorbijgaan. Ik wou er trouwens meer een día de belgicádad van maken (anders moeten we ook maar eens vieren dat we Congo hebben "ontdekt"?). Deze morgen kwam ik wakker met ... een gevoel van vaderlandse bewustwording zeg maar (aangewakkerd door het spaanse chauvenisme zeker?). De ganse morgen naar nederlandstalige muziek & podcasts geluisterd en deze middag ternera de vaca con patatas fritas (biefstuk met frietjes!) gemaakt.

Dat kookgewoontes per land serieus verschillen was nog maar eens duidelijk. Frieten maakt men hier altijd in een pan met véél olijfolie, een beetje moeilijk (en duur als je het mij vraagt!) als je een friteus gewend bent. Maargoed, voor een eerste keer a la español waren ze niet slecht. Als je op je frietjes dan nog eens mayonaise wil doen, wordt je al helemaal raar bekeken, dat kennen ze hier enkel uit Pulp Fiction. Ze vergeten precies dat WIJ frieten hebben uitgevonden! (Maar zij brachten wel patatjes mee, olé hispanidad!) Verder kookt (zoals in water) men hier bijna nooit aardappelen, en in rijst roeren is verboden! Mijn belgische chocolade valt wel enorm goed in de smaak!

Naast het gebrek aan internet (waarvan de oorzaak is, zoals meestal hier, Telefónica en het ADSL bedrijf zijn die niet kunnen overeenkomen) heb ik sinds een dikke week een héél druk schema. Donderdag en acht dagen terug begon de spaanse les in die is iets intensiever dan ik dacht. Ik had gehoord 2 dagen per week, die we mochten kiezen. Maar toen ik aan Mercedes, onze uiterst sympathieke lerares na de les om uitleg vroeg viel die uit de lucht: "hay clase cada día!". Dus ik heb les van 8u tot kwart voor 10, iedere weekdag. Om 10u30 thuis, en dan nog koken (als Alvaro nog niets maakte), wassen, plassen, ... T wordt vermoeiend maar de beste manier om snel spaans te leren!

En dat is toch wel nodig. Als je naar een ander land verhuisd voel je je met momenten terug in de eerste kleuterklas. Je kunt meer niet dan wel zeggen wat je denkt, want je moedertaal staat hier gelijk aan babypraat. Of toch niet met de "finesses" die je in het nederlands zou gebruiken. Veel dingen kun je nog niet zelfstandig doen (mede door het taalprobleem) en je moet veel dingen opnieuw leren. Bijvoorbeeld waar ze schoenen in mijn bovengemiddelde maat verkopen. Maargoed, met enig geduld lukt dat allemaal wel.

Na de spaanse les gaan we soms nog een cerveza con limon pakken, onder andere om tacos uit te wisselen. Klinkt lekker, maar tacos zijn de schuttingswoorden in het Spaans. En qua finesses kunnen die ook wel tellen. Bijvoorbeeld "tomar por culo" betekend laat maar zitten of zoiets maar met "vete a tomar por culo" laat je iemand weten dat hij op kan rotten. "De puta madre" betekent "fantastisch" maar als je zegt "tu puta madre" heb je maar beter een goeie reden.

Sinds een kleine twee weken zit ik eindelijk in mijn appartementje, en sinds een week zelfs in mijn eigen kamer! Het settelen kan beginnen. Morgen gaan Alvaro en ik proberen mijn bed uit IKEA mee te brengen met zijn wagen. Omdat een foto meer zegt dan duizend woorden (ze zijn een beetje donker maar dat is omdat buiten de zon hier de laatste dagen altijd schijnt!):

De living, waar we de pony's gaan steken

De keuken, met vaatwas!

En mijn kamertje, nog een beetje rommelig :p

Verder kan ik nog vertellen dat het volgende project op de unief (voor IKEA) nog altijd niet bevestigd is, wat mij toch wel zorgen baart. Het huidige project loopt volgende week vrijdag af (niettegenstaande dat het al ongeveer af is maar ik rek de tijd wat), en erna weet ik nog altijd niets. Ze zouden meer offertes en functionaliteit gevraagd hebben ...

Hoe dan ook, werk vinden is hier geen probleem, maar de unief verlaten zou ik met veel pijn in het hart doen. Nergens vind je zo'n laag salaris, korte thuis-werk afstand (10 minuutjes!), flexibele uren, toffe sfeer en boven alles fantastische collegas!

Flexibele uren .. geen uren eigenlijk, maak gewoon dat je werk af is. De enige reden om om 8u30 (moeha!) op te staan is om samen met de andere "vroegkomers" (Begoña en Tati) pan con tomate of tortilla a la guiri (met ketchup that is) te kunnen eten. Ah en zwemmen in de zomer alvorens naar het werk te gaan zit er niet in, gisteren gechecked en het zwembad is maar open van 11u tot 23u. Na 't werk dan.

Voor meer achtergrondinformatie en vooral fotos kun je trouwens altijd terecht op Flickr!

Hasta la proxima (binnen een maand of 2 :p)!

Ciaooo


Categorieën: Verhuis Madrid | 4 reacties