Plens plens
Op de fiets mag je me alles vragen, maar wat lopen en wandelen betreft ben ik redelijk zielig. Vroeger kon ik nog geen 5 minuten lopen zonder overal pijn te hebben. T moet zijn dat je andere spieren gebruikt. Daar wou ik dus iets aan doen. Op aanraden van iemand ben ik een aantal weken terug begonnen met het volgen van de start-to-run podcast.
Evy Gruyaert fluistert voortdurend in je oor wanneer je moet wandelen en lopen. Zo moet je opbouwen om na 10 weken uiteindelijk 5 km aan één stuk te kunnen lopen. Moet wel een raar gezicht zijn als je iemand op straat ziet lopen die plots, zonder reden, stopt en na een minuut terug begint te lopen, maar ik heb gehoord dat er nog start-to-runners zijn, dus misschien maakt het al deel uit van het straatbeeld.
Vroeger ging ik nooit lopen. Het leek me gewoon zo'n lompe beweging, schokkend en niet elegant, in tegenstelling tot fiesten, waar alles mooi en vlot draait. Maar nu ik er wat in ben valt het best nog mee.
Normaal krijg je na iedere "les" één of twee dagen rusttijd, maar hard (en veel te laat) zoals we zijn gaan we er iedere dag voor (tenzij ik het vergeet). Zelf regen heeft mij vanavond niet tegen gehouden, alhoewel dat niet zo ideaal was. Plassen zijn quasi onzichtbaar in het donker en één keer zat ik er echt middenin zonder een weg om eruit te geraken te zien, met natte schoentjes tot gevolg. Sporten is toch leuk hé.
Ook mijn armspieren krijgen wat oefening. Normaal gezien ga ik nu elke week badmintonnen met mijn zusje. Badminton lijkt veel minder intensief dan het eigenlijk is. Na 20 minuten (veel te enhousiast) op het pluimpje te motten had ik toch een pauze nodig.
Conditie here I come! Het zij met een klein intermezzo dan, want woensdag moeten mijn slimste tanden eruit en kan ik een week niet sporten.
Categorieën: Sporten | Geen reacties