Alhoewel bijna iedereen het al moet weten (ik heb over niet veel anders gepraat deze zomer :p), moet ik het hier toch nog eens zetten for the record. Na een prachtige stage in Madrid had ik besloten om terug te gaan, om er te werken, wonen, uit te gaan, ... verhuizen dus feitelijk. Wanneer? Gisteren!
Dus gisteren, na uitgebreid afscheid van familie, en een vlotte in-check, sloegen we de vleugels uit richting Madrid. Alles heel vlot verlopen (zeker in 1ste klasse:), bagage kwam er zelfs als eerste uit. Uitstappend uit het vliegtuig kwam direct een muur van warmte op je af kwam ... (dan maar 28°C). Na 10 minuutjes kwam Héctor mij verwelkomen en ophalen. Dan 20 minuutjes wachten tot Héctor zijn wagen terugvond. Eens teruggevonden konden we de 50 kg bagage overladen in zijn wagen om richting Moratalaz te rijden, waar zich het appartementje bevindt waar Ward en ik vertoefden tijdens onze stage.
Daar was het blij terugzien met Federico, onze italiaanse roommate. Ik logeer hier nu enkele dagen tot ik zelf een appartementje vind voor een maand ofzo, daarna zouden we terug eentje zoeken om te delen. Gisteren zijn we dan nog eens gaan kijken naar een appartement (piso) in La Latina (meer in het centrum kan haast niet betaalbaar). De entrée zag er zeer goed uit, marmeren vloer, mooie sofa, grote spiegel, mooie lift, ... Wij denken "dit kan gewoon niet slecht zijn", maar het appartement was toch iets anders, vuile plekken op de muren, enorm leeg, ... In het appartement voor 3 woonde de vriendin van de huisbaas al, dus de kans dat we de huisbaas regelmatig over de vloer zouden krijgen stond ons ook niet zo aan. Volgende beter.
Daarna tapas (Chupitos, patatas bravas en boquerones)! en una clara (het in belgie zo verafschuwde bier met fanta citroen) met 2 collegas van federico bij IBM (ik denk dat IBM hier staat voor Internation Business Madrid ofzo, want precies iedereen werkt daar :p).
Bij de aankomst begon ik spontaan engels tegen Héctor te praten, maar toen we aankwamen in Moratalaz vond ik het genoeg en sindsdien is de voertaal spaans, alhoewel noch federico, noch de 2 franse tijdens de nacht werkende franse barmannen, zeker noch ik hier in het appartement perfect spaans spreken. Er is maar één manier om te leren zeker ... en das toch wel een beetje afzien :)
Vandaag weer prachtig weer natuurlijk :p Blauwe lucht en een klein windje, perfect. Subiet eens ontbijten, dan TODO lijstje maken, en dan er eens aan beginnen.
Long time no blog, maar dit zal een kortje zijn. Na nu al meer dan een maand bespot en belachelijk te worden gemaakt door de thuisblijvers voor het weer hier en in Belgie krijgen we nu eindelijk het weer waar we recht op hebben (zowel hier als in Belgie). Geniet van de regen :p
Zozo, weer een weekje verder. Eentje waar mijn zwak karakter mij toch weer parten speelde. Dat uit zich dan in laat slapen, laat opstaan en algemene luiheid (vandaar ook het gebrek aan posts, fotos :p). Achter dat laat opstaan kraait hier wel niemand. Of je nu om 10u of 11u begint... Wanneer je stopt ook niet, en daar hebben we dan ook wel gebruik van gemaakt, nu we thuis ook internet hebben. En toch geraakte ons werk voor deze week deze voormiddag nog af, zodat we de middag vrijaf kregen (middag begint hier om 16u wel).
Het spaans begint ook al wat te lukken, een beetje dan toch. Wat mij wel opvalt, hoe meer spaans ik kan, hoe minder frans (niet echt een groot verlies). Soms lijkt het echt wel goed op elkaar, bv
Je vais travailler
... wordt ...
Voy a trabajar
Niet dat we hier zoveel frans nodig hebben, maar telkens ik iets in het frans wil bedenken zit er wel eens spaans woord in. Spaans in het ene oor dus, en Frans uit het andere.
We zijn thuis eindelijk aangesloten op internet. Orange heeft ons wel met een brolrouter opgescheept die de verbinding om de 10 minuten verbreekt maar gelukkig gaat deze geek nooit op reis zonder zijn eigen router, dus dat was snel opgelost.
Vanaf nu kan ik over de grootste onnozelheden bloggen wanneer ze bij mij opkomen, maar nu ga ik eerst eens shoppen :p
Ongeveer 3 miljoen mensen wonen er in Madrid, en zaterdag heb ik er toch een groot deel van gezien.
We zaten zaterdagmiddag al de ganse dag binnen (zware nacht :p) en het begon te kriebelen, dus ik ging het centrum wat gaan verkennen. Ik stapte uit aan Puerta del Sol en liep zo'n beetje rond tot ik een tiental mensen met een spaanse vlag zag lopen. Ik had nog niet echt iets door en liep een andere straat in waar ik een hondertal mensen met een spaanse vlag zag. Toen ik naar links keek zag ik er een paar duizendtal.
Blijkbaar een betoging. Mijn nieuwsgierigheid nam het over en ik volgde tot het "centrum" van de betoging op Plaza de Colon. Met mijn weinige spaans kon ik opmaken dat de menigte kwaad was op het ETA (voor duidelijke redenen) en op Zapatero. Die heeft, hoorde ik later, de veroordeelde ETA-terrorist die in hongerstaking was strafvermindering gegeven.
Volgens mij ook geen goeie beslissing, maar Zapatero heeft wel gepraat met het ETA. Terrorisme bestreid je best door de voedingsbodem weg te nemen (gemakkelijker gezegd dan gedaan) en liefst niet met meer geweld. Natuurlijk valt er nu niet veel meer te praten (na de bomaanslag op in de luchthaven van Madrid) en is hard optreden de enigste optie. Maar Zapatero probeerde het toch. Ik kan natuurlijk wel goed verstaan dat de mensen van Madrid, en Spanje algemeen, de aanslagen grondig beu zijn.
Achteraf hoorde ik dat er ongeveer 2 miljoen mensen op de betoging waren. Gelukkig had deze toerist zijn foto/video camera mee:
Meer foto's inderdaad op Flickr (en video's op Youtube). Once Em (11M) is trouwens de naam die ze hier geven aan de aanslagen van 11 maart.
